Naast film, museumbezoek en kerkhof Meensel verwerkten de scholieren hun indrukken in Haiku’s, waarvan wij hier een selectie presenteren.

Sterren in de nacht.
In haar slaap laat ze een traan,
zoon en broer missend.
(Christie en Zoë)
Midden in de dag
Getrokken uit hun huizen
Afscheid voor altijd.
(Cynthia en Anke)

Een grote leegte.
Maar acht overlevenden.
Een enge stilte.
(Jelka)

Als een video
langs mijn ogen heen en weer
bleven de beelden.
(Cristel en Siham)

Wenende vrouwen
zijn wenende weduwen,
maar niet beseffend.
(Ashwin, Bjorn en Frederik)

Blinkende knopen
allemaal geborsteld.
Bebloede handen.
(Ashwin, Bjorn en Frederik)

Dood in de ogen
hun lichaam nog in leven,
hun ziel al ver weg.
(Neele)

Op weg in de trein,
allen op weg naar hun dood
Vrijheid uit het zicht.
(Shana)

Met riemen en zweep
tot bloedens toe geslagen.
De pijn zal blijven.
(Ann-Sophie, Zoë en Christie)

Verdwenen en weg.
Men vindt geen troost bij elkaar.
Pijn heeft men alleen.
(Ann-Sophie, Zoë en Christie)

Al kaal geschoren.
Klaar voor de laatste strijd.
Dood in eenzaamheid.
(Melissa en Leen)

Hakenkruis vervaagt.
Een tiran gaat ten onder.
Licht door de wolken.
(Thijs en Bernd)

Namen vergeten,
nummers hiervoor in de plaats.
Een verloren ik.
(Thijs en Bernd)

Onschuldige mens
laat zijn leven in het kamp.
Eeuwige stilte.
(Vic)

Gevlucht voor gevaar,
gescheiden van elkaar
De dood wordt zichtbaar.
(Rozi)